{STORYTITLE}
Name: Goose
Gender: Male
Country of residence: Netherlands
Writing language: Dutch
Read story below!
Story language
Growing up on the markets of Amsterdam
groot worden op de markten van Amsterdam
Familie
Ik ben geboren en opgegroeid in Amsterdam. Mijn moeder is Irakees-Nederlands en mijn vader is Pools-Nederlands.
Mijn oma van moederskant is met haar familie uit Bagdad gevlucht. Als enige van haar familie verhuisde zij naar Nederland, terwijl de rest van haar broers en zussen naar Israël gingen. In Irak ontmoette ze haar man, mijn opa, een Nederlandse man die destijds ook in Irak woonde. Later verhuisde ze met hem mee naar Nederland. Mijn moeder en haar broertje (mijn oom) zijn in Irak geboren. Toen ze een paar maanden oud waren, zijn ze naar Nederland gevlucht vanwege de Joodse pogroms. Kort daarna gingen ze naar Israël en vervolgens vestigden ze zich definitief in Nederland. Mijn moeder heeft nooit op Joodse scholen gezeten, maar thuis werd er veel met het geloof gedaan. Haar vader, mijn opa, was oorspronkelijk niet Joods maar heeft zich later bekeerd. Hij heeft jaren besteed aan het bestuderen van het Jodendom.
Mijn vader is geboren en getogen in Amsterdam. Hij heeft op Joodse basischool en middelbare school gezeten: Rosj Pina en Maimonides, waar ik later ook naartoe zou gaan. Mijn oma, de moeder van mijn vader, is in Nederland geboren. Haar moeder was uit Polen gevlucht en ontmoette hier mijn overgrootvader, een Joodse Nederlander. Hij had een Joodse boksschool en deed mee aan de Maccabiade. Hij was ook de eerste in onze familie die begon met de Amsterdamse markten. Na de Tweede Wereldoorlog was Nederland een onrustig land. In die periode heeft hij alles opnieuw opgebouwd, waaronder de markten van Amsterdam. Nu, meer dan bijna 100 jaar later, zit deze traditie nog steeds in de familie. Mijn vader heeft het marktbedrijf gerund en nu begin ik het over te nemen.
Markten
Mijn overgrootvader is begonnen op de Waterloopleinmarkt en de Nieuwmarkt. Later is mijn vader op de markt gaan werken en heeft hij het bedrijf van zijn opa overgenomen. In de loop der jaren heeft hij het bedrijf uitgebreid naar zeven markten in Amsterdam. Sinds dit jaar help ik mijn vader en ben ik bezig met het overnemen van het bedrijf. Ons werk bestaat uit het verhuren van marktkramen aan de marktkooplieden.
Vroeg in de ochtend, om 6 uur, sta ik op om de markten op te bouwen met mijn werknemers. Ik rijd dan door de stad, of het nu zonnig is of regent, met electrokarren waarachter alle kramen zijn opgeladen. Bij de markten aangekomen lossen we alles af en bouwen we alles op, zodat het gereed staat voor de marktverkopers. In de middag loop ik een controleronde om te kijken of alles in orde is. Tegen de avond bouwen we alles weer af en rijden we de karren terug naar de loods. Mijn dag begint dus heel vroeg en eindigt laat, en het werk is fysiek intensief. Daarnaast doe ik ook nog alle administratie.
Ik vind het bijzonder dat dit familiebedrijf bijna 100 jaar geleden, rond de oorlog, is begonnen en nog steeds in onze familie zit. Het begon bij mijn overgrootvader en is nu, in de vierde generatie, bij mij terechtgekomen. Dit mooie maar zware werk... De markten van Amsterdam zijn niet weg te denken uit de stedelijke cultuur en spelen een heel belangrijke rol voor de stad en haar inwoners. Ik vind het mooi om hieraan bij te kunnen dragen.
School
Net zoals mijn vader heb ik op de Joodse scholen Rosj Pina en Maimonides gezeten. Rosj Pina was mijn basisschool, en daarna ging ik naar Maimonides voor mijn middelbare schooltijd. Ik ben dankbaar dat ik vanaf jonge leeftijd deel uitmaakte van de Joodse gemeenschap. Het heeft me niet alleen gevormd in mijn identiteit, maar ook waardevolle vriendschappen en connecties opgeleverd die tot op de dag van vandaag voortduren.
Op deze scholen leerde ik niet alleen de gebruikelijke vakken, maar kreeg ik ook Joodse les en maakte ik kennis met de rijke Joodse tradities en cultuur. De combinatie van regulier en Joods onderwijs heeft mij een brede basis gegeven. Het was bijzonder om dagelijks omringd te zijn door andere Joodse kinderen en samen de feestdagen en tradities te beleven. Deze gedeelde ervaringen hebben een hechte band gecreëerd met mijn medeleerlingen en hebben mijn begrip van mijn eigen achtergrond en cultuur verdiept.
Voetbal
Ik heb altijd als keeper bij verschillende Amsterdamse voetbalclubs gespeeld en nam deel aan diverse toernooien. Eerst speelde ik in nationale teams, later kwam ik bij Maccabi Nederland. Met Maccabi hebben we deelgenomen aan de Europese Maccabiade in Boedapest en Haifa, Israël. Ook hebben we meegespeeld in de Youth Games in München en Düsseldorf. Tegenwoordig speel ik zaalvoetbal bij Maccabi Nederland en komen we uit tegen Nederlandse clubs.
Sinds het uitbreken van de oorlog op 7 oktober hebben we met ons zaalvoetbalteam veel te maken gehad met antisemitisme en anti-zionisme. We zijn het enige Joodse zaalvoetbalteam dat staat ingeschreven bij de KNVB (Koninklijke Nederlandse Voetbalbond). Regelmatig spelen we tegen teams met andere standpunten dan wij, wat al vaker is uitgelopen op verhitte wedstrijden die ook fysiek zijn geëindigd. Als gevolg hiervan is politieaanwezigheid nu verplicht bij onze wedstrijden, omdat de risico's te hoog worden geacht.
Hoe vreemd het ook mag klinken, voor mij is de aanwezigheid van politie of gewapende agenten bij Joodse evenementen niet nieuw. Op mijn basisschool en middelbare school was er altijd Koninklijke Marechaussee en zware beveiliging aanwezig. Zelfs als we maar heel even naar de supermarkt liepen, werden we beveiligd.
Muziek
Sinds jonge leeftijd speel ik piano. Ik heb dit geleerd op een Joodse muziekschool, waar ik ook deel uitmaakte van een Joodse band. Daarnaast vormde ik een duo met een goede vriend die saxofoon speelde.
Met zowel het duo als de band traden we vaak op door het hele land. We speelden bij verschillende Joodse evenementen, in Joodse bejaardentehuizen en deden mee aan wedstrijden tegen andere nationale bands. Een bijzonder moment was toen ik solo optrad bij een Holocaust-herdenking in de Hollandse Schouwburg. Daar speelde ik een eigen compositie die ik had geschreven over de mensen die via de schouwburg zijn gedeporteerd naar de concentratiekampen.
Ik ervaar altijd een vreemd gevoel wanneer ik op plekken sta die in de geschiedenis zo'n donkere rol hebben gespeeld. Om daar dan als vrije Amsterdamse Joodse jongen te mogen staan voor een herdenking, dat raakt me telkens weer diep. Muziek is voor mij een belangrijke uitlaatklep - een manier om mezelf te kunnen uiten en mijn gevoelens kwijt te kunnen.
Israël
Een groot deel van mijn familie aan moeders kant woont in Israël, dus ik kom er vaak. Ik vind het er geweldig en voel me er echt thuis. Ook nu, in deze zware tijd, blijf ik volledig achter Israël staan.
Door alles wat er nu speelt, merk ik dat mensen vaak lijnrecht tegenover elkaar staan. Soms voelt het alsof ik me constant moet verdedigen voor wie ik ben en waar ik voor sta. Maar het mooie is: één van mijn beste vrienden is Marokkaans en ook al denken we heel anders over de situatie, we respecteren elkaar volledig. Als er weer een aanval is geweest in Israël, appt hij meteen om te vragen hoe het met mijn familie gaat en of alles oké is.
Want uiteindelijk gaat het niet om waar we vandaan komen of wat we geloven, maar om de menselijkheid die we met elkaar delen - een les die ik, als jonge Joodse Amsterdammer met een internationale familie en diverse vriendenkring, elke dag opnieuw ervaar.
Family
I was born and raised in Amsterdam. My mother is Iraqi-Dutch, and my father is Polish-Dutch.
My grandmother on my mom’s side fled Baghdad with her family. She was the only one who moved to the Netherlands, while the rest of her siblings moved to Israel. In Iraq, she met her husband, my grandfather, a Dutch man who was also living in Iraq at the time. Later, she moved with him to the Netherlands. My mother and her younger brother (my uncle) were born in Iraq. When they were just a few months old, they fled to the Netherlands due to the Jewish pogroms. Shortly afterward, they went to Israel and eventually settled permanently in the Netherlands. My mother never attended Jewish schools, but at home, religion played an important role. Her father, my grandfather, was not originally Jewish but later converted. He spent years studying Judaism.
My father was born and raised in Amsterdam. He attended Jewish primary and secondary schools: Rosj Pina and Maimonides, where I would later go as well. My grandmother on my dad’s side was born in the Netherlands. Her mother had fled Poland and met my great-grandfather here, a Jewish Dutchman. He owned a Jewish boxing school and participated in the Maccabiah Games. He was also the first in our family to start working in and with Amsterdam’s markets business. After World War II, the Netherlands was a turbulent place. During that period, he rebuilt everything, including the market business in Amsterdam. Now, not far from 100 years later, this tradition still remains in the family. My father ran the market business, and now I am learning to take it over.
Markets
My great-grandfather started with the Waterloopleinmarkt and the Nieuwmarkt (today prominent markets in the city center of Amsterdam). Later, my father joined the market and took over the business from his grandfather. Over the years, he expanded the business to seven markets in Amsterdam. Since this year, I’ve been helping my father and working on taking over the business. Our work involves renting out all the market stalls to vendors.
Early in the morning, at 6:00 AM, I get up to set up the markets with my employees. I drive through the city—whether it’s sunny or raining—using electric carts that carry all the loaded stalls. Once we arrive at the markets, we unload all the metals and material and set it up so that the stalls are ready for the vendors. In the afternoon, I do a round to check that everything is running smoothly. In the evening, we take everything down again and return the carts to the storage facility. My day starts very early and ends late, and the work is physically demanding. On top of that, I also handle all the administration for the stalls and vendors finances.
I find it remarkable that this family business started nearly 100 years ago, during the war, and is still within our family. It began with my great-grandfather, and now, four generations later, it has come to me. This beautiful but demanding work... The markets of Amsterdam are an integral part of the city’s culture and play a very important role for the city and its residents. I feel proud to contribute to this.
I find it remarkable that this family business started nearly 100 years ago, during the war, and is still within our family. It began with my great-grandfather, and now, four generations later, it has come to me.
School
Like my father, I attended the Jewish schools Rosj Pina and Maimonides. Rosj Pina was my primary school, and after that, I went to Maimonides for secondary school. I am grateful to have been part of the Jewish community from a young age. It shaped my identity and gave me valuable friendships and connections that last to this day.
At these schools, I learned not only the usual subjects but also took Jewish studies and gained insight into the rich Jewish traditions and culture. The combination of regular and Jewish education gave me a broad foundation. It was special to be surrounded daily by other Jewish children and to celebrate holidays and traditions together. These shared experiences created a strong bond with my classmates and deepened my understanding of my own heritage and culture.
Football
I have always played as a goalkeeper for various football clubs in Amsterdam and participated in several tournaments. Initially, I played for national teams, and later, I joined Maccabi Netherlands. With Maccabi, we participated in the European Maccabiah Games in Budapest and Haifa, Israel. We also competed in the Youth Games in Munich and Düsseldorf. Nowadays, I play indoor football with Maccabi Netherlands, competing against other Dutch clubs.
Since the war broke out on October 7, our indoor football team has faced a lot of antisemitism and anti-Zionism. We are the only Jewish indoor football team registered with the KNVB (Royal Dutch Football Association). Often, we play against teams with opposing viewpoints, which has sometimes led to heated matches that ended in physical altercations. As a result, police presence is now mandatory at our games, as the risks for escalation is too high.
As strange as it may sound, for me, the presence of police or armed guards at Jewish events is nothing new. At my primary and secondary schools, the Royal Netherlands Marechaussee and heavy security were always present. Even if we just went to the supermarket briefly, we were accompanied by security.
Often, we play against teams with opposing viewpoints, which has sometimes led to heated matches that ended in physical altercations. As a result, police presence is now mandatory at our games, as the risks for escalation is too high.
Music
From a young age, I’ve played the piano. I learned at a Jewish music school, where I was also part of a Jewish band. I also formed a duo with a close friend who played the saxophone.
With both the duo and the band, we often performed throughout the country. We played at various Jewish events, in Jewish retirement homes, and participated in competitions against other national bands. A particularly special moment was when I performed solo at a Holocaust commemoration at the Hollandsche Schouwburg. There, I played a composition I had written about the people who were deported to concentration camps through the Schouwburg.
I always feel a strange sensation when I stand in places that played such a dark role in history. To stand there as a free Jewish boy from Amsterdam at a commemoration deeply moves me every time. Music is an important outlet for me—a way to express myself and release my emotions.
A particularly special moment was when I performed solo at a Holocaust commemoration at the Hollandsche Schouwburg. There, I played a composition I had written about the people who were deported to concentration camps through the Schouwburg.
Israel
A large part of my mother’s family lives in Israel, so I visit often. I love it there and feel truly at home. Even now, during these challenging times, I fully support Israel.
Because of everything happening now, I notice that people often stand opposed to one another. Sometimes it feels like I constantly have to defend who I am and what I stand for. But the beautiful thing is: that one of my best friends is Moroccan, and even though we think very differently about the situation, we completely respect each other. Whenever there’s an attack in Israel, he immediately texts me to ask how my family is doing and if everything is okay.
In the end, it’s not about where we come from or what we believe but about the humanity we share with one another—a lesson I, as a Jew from Amsterdam with an international family and diverse circle of friends, experience every day.
Scroll through our most
recent collection below
Your story could be next!
Kaleidoscope is a project of the Rothschild Foundation Hanadiv Europe
- Design by Creative Interpartners
- Website by Beachshore